|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
لرزش محور زمين ممكن است باعث افزايش آب شدن يخها شود.
اين فكر كه لرزش در محور زمين ممكن است باعث بوجود آمدن دورههاي يخبندان شده باشد، بار ديگر مطرح شده است. قراين نيرومندي اين فرضيه اختر شناختي را تقويت مي كند، هر چند كه دلائل مناسبي نيز وجود دارد كه گرمايش داخل يخچالي قبل از تغييرات مداري كه عامل آن تصور ميشود، دست اندركار بوده است. لارنس ادواردز از دانشگاه مينسوتا در ميناپوليس، گزارش كرده است كه كناره هاي مرجاني فسيل شده در باربادوس، كه معرف سطح آب دريا ميباشند نشان مي دهند كه گرمترين ادوار حد فاصل دورههاي يخبندان، در 82000 ، 102000 و126000 سال قبل روي داده است.
اين تاريخها با زماني كه نيمكره شمالي بدليل تمايل بيشتر به سمت خورشيد، گرمتر بوده است، مطابقتدارد، منشاء اين تغييرات، نوساناتي در محور زمين است كه به چرخه ميلانكويچ معروف است. به گفته ادواردز در هر سه مورد، شواهد با نظريه اختر شناسي مطابقت دارد. تاريخهاي جديد خيلي به آنهايي كه از مطالعات قبلي بدست آمده بود نزديك است. ولي روشهاي اندازهگيري قديمي خيلي دقيق نبوده است. گروه ادواردز از روش جديدي استفاده كرده اند كه حدود خطا را 10 مرتبه كاهش داده است.
پژوهشگران در سال 1992 بر اساس شواهد بدست آمده از يك مجموعه گسلي در نوادا به گودال شيطان معروف است، نتيجه گرفتند كه دوره يخبندان ماقبل آخر 140000 سال پيش خاتمه يافته است. تاريخي كه نظريه اختر شناختي پيشنهاد مي كند، خيلي بعد از اين تاريخ است و طبق گفته آيزاك وينوگراد از سازمان زمين شناسي آمريكا، اين ناهماهنگي هنوز بر طرف نشده است.
ولي ادواردز معتقد است كه اطلاعات نودا نمايشگر تغييرات موضعي ايجاد شده بر اثر فرايندهاي نامعلوم است. به گفته او ظاهراً اين دادهها با تاريخ زمين هماهنگي ندارد.
ابر آهنربا
قويترين آهنرباي دنيا در آزمايشگاه ملي لارنس بركلي در كاليفرنيا، ساخته شد. اين آهنربا كه متشكل از يك سيم پيچ ابررسانا از جنس آلياژ نيوبيوم – قلع است، داراي ميداني به شدت 5/13 تسلا (250000 بار قويتر از ميدان مغناطيسي است كه ركورد دار قبلي بود و در سال 1995 در هلند ساخته شده بود.
فيزيكدانان ذرات مي توانند با استفاده از يك رشته از اين آهنربايها ذرات را تا حد انرژيهاي بي سابقهاي شتاب دهند. به گفته ران سكالان سرپرست اين گروه تحقيقاتي، اين آهنربا مي تواند عرصه جديدي را براي فيزيك انرژيهاي زياد بگشايد.
تا چندي پيش آهنرباسازان به نيوبيوم – قلع توجهي نميكردند زيرا اين ماده به شكنندگي شيشه است و پيچيدنش بصورت يك سيم پيچ غير ممكن است. تيم بر كلي با پيچيدن رشتههالي منفرد نيوبيوم و قلع به طور جداگانه و سپس حرارت دادن آنها تا 680 درجه سانتيگراد و تشكيل آلياژ، بر اين مشكل فائق آمدند.